O Sokobanji

Sokobanja se nalazi na 43º i 63’ s. g. š. i 21º i 87’ i. g. d., u centralnom delu jugoistočne Srbije, na prosečnoj nadmorskoj visini od 400 m. Smeštena je u istoimenoj kotlini, okruženoj vencem srednje visokih planina: Ozren (1174 m) na jugu, Rtanj (1560 m) na severu, Devica (1116 m) na jugoistoku, Slemen (1099 m) i Krstatac (1069m) na istoku i Bukovik (894 m) i Rožanj (897 m) na zapadu. Kroz Sokobanju protiče reka Moravica, koja na zapadu kotline gradi Bovansku klisuru. Sokobanja je udaljena 30 km od autoputa E-75 i železničke magistrale.

Od Beograda i aerodroma „Nikola Tesla“ udaljena je 230 km, a od Niša i aerodroma „Car Konstantin“ 58 km. Regionalnim putevima povezana je sa Timočkom krajinom, preko Boljevca i Knjaževca. Sokobanjska opština obuhvata površinu od 525 km² i ima oko 18.000 stanovnika, a u gradu živi oko 8.500.

Sokobanja je danas poznato banjsko i klimatsko mesto i van granica Srbije. Na njenim lekovitim izvorima kroz istoriju su najpre sagrađene rimske terme, turski amam, pa Miloševo kupatilo, koje se danas razvija u moderan zdravstveno – rekreativni centar.

Na nalog knjaza Miloša Obrenovića, prva stručna ispitivanja lekovitosti termalnih voda obavljena su u Beču 1834. godine, a prvi zvanično vaučerom upućen gost, stigao je u Sokobanju 8. juna 1837. godine, po starom kalendaru, što ukazuje da se Sokobanja najduže bavi organizovanim turizmom na prostorima «EX Jugoslavije».

Krajem devetnaestog i početkom dvadesetog veka, bila je mondensko letovalište, stecište srpskog plemstva i boema. Redovni gosti Sokobanje bile su poznate ličnosti: Branislav Nušić tvorac čuvene krilatice: „Sokobanja – Sokograd, dođeš mator – odeš mlad“, Stevan Sremac, Isidora Sekulić, Ivo Andrić, Meša Selimović, Miloš Žutić…

Sokobanja je danas jedna od vodećih banja u Srbiji kada je u pitanju zdravstveni turizam i jedno je od najposećenijih turističkih mesta u našoj zemlji.